Bijeenkomst Utrecht

“Waarom geen bijeenkomst houden voor iedereen die een link heeft of geïnteresseerd zijn in Mijn Roots?”…

Het idee dat er zoveel belangstelling zou zijn hadden we nooit gedacht, wel gehoopt.

Mede dankzij de setting (mooie locatie, beetje huiskamer idee wat het een ongedwongen en intieme sfeer moest geven) en hele fijne hulp bij de aankleding, praktische zaken en geestelijke ondersteuning 😉 ..willen wij ook Dirk, Anieke, Noelle en Jeroen heel erg bedanken. Zonder jullie hulp was het niet zo soepel verlopen.

Na het aankleden van de zaal konden wij nog even snel lunchen. Dachten we. Fotograaf Joris Maas was inmiddels al gearriveerd maar tijd voor foto’s van ons 3-en was er niet want al gauw waren daar al de eerste gasten! De oproep om op tijd te komen was blijkbaar goed aangekomen want, heel on-Indonesisch, was het gros binnen voordat wij van wal staken met het begin van ons programma. Dus vanaf nu geen “jam karet” smoesjes meer, jullie kunnen het dus wel 😉 !!

Ter introductie, en om te kijken waar de aanwezige geadopteerden vandaan kwamen, kwam als eerste de vraag van Christine de hand op te steken bij het horen van je geboorteplaats. De meesten kwamen uit Jakarta, Surabaya en Semarang. Een iets minder groot aantal kwam uit de steden Jogyakarta en Bandung. Maar ook de “kleinere” plaatsen als Pekalongan, Magelang, Bogor en Ambarawa, Kediri (Semarang), Wonosobo en Baturaja (Sumatra) waren vertegenwoordigd. (Excuses als jouw stad/dorp er niet bij staat. Wijziging mag doorgegeven worden ;-)) Onze eregast van vandaag de heer Azis Nurwahudi, minister van Sociale- en culturele zaken uit Indonesië heten we van harte welkom. De heer Nurwahudi komt zelf uit Jogyakarta!

Christine vertelt vervolgens over het ontstaan van de stichting. Ondanks haar onvoltooide zoektocht de wil en wens haar ervaringen uit te wisselen en de drempel tot een zoektocht te verlagen. Samen met Ana besloten ze hun krachten te bundelen. Christine de aanvragen en begeleiding in Nederland, Ana het daadwerkelijke zoeken in Indonesië. Niet veel later kwam daar precies op tijd Corianne bij. Onze steun en toeverlaat, doorpakker en duizendpoot.

Corianne vertelt na een korte intro over zichzelf over ons doel, hoe een zoektocht bij ons binnenkomt en gegevens worden verzameld, gedocumenteerd en vervolgens worden verstuurd naar Indonesië. Ze vertelt dat verslaglegging gedurende en na de zoektocht naar de geadopteerde door de contactpersoon wordt verzorgt. Een eventueel vervolgplan of nazorg zal ook besproken worden. Vervolgens vertelt Corianne over sponsoring en donaties, dat deze van harte welkom zijn!

Kennis maken, kennis delen..kennis is kracht. Ana vertelt dat ieder kind het recht heeft te weten waar hij of zij vandaan komt. Je moet een keuze kunnen maken om wel of niet te zoeken. Over Indonesië en haar persoonlijke zoektocht “hoe meer ik het onbekende bekend weet te maken, hoe dichter ik bij mijn ware thuis ben”. Beslissingen genomen door de aanvrager worden altijd in hun waarde gelaten. Het vinden van je biologische familie is niet zaligmakend, dat er gevoeligheden spelen omtrent adoptie waar rekening mee moet worden gehouden. Soms komt het voor dat de moeder vroeger in een beschamende positie zat, waardoor familieleden niets af weten van de afstand destijds en er uiterst discreet moet worden omgegaan met het rondvragen en het verplaatsen binnen een wijk of dorp. Ze vertelt dat onze zoekers Teguh en Eko hier heel bekwaam in zijn omdat ze de taal spreken en behoren tot de lokalen. Ze gaf Teguh als bijvoorbeeld betreft samenwerking omdat hij ook wordt ingehuurd door het Fiom. Als zoeker zijnde ben je geen concurrenten van elkaar, je staat naast elkaar en hebt allemaal hetzelfde doel waarbij de geadopteerde voorop staat. Ana vertelt over het verdere verloop, het fysiek nagaan van alle adressen in de documenten. Dat soms complete wijken zijn vervangen door grote gebouwen. Maar ook het nagaan van namen als rechters, notarissen en getuigen. Het spitten gaat vaak heel diep en iedere zoektocht is anders! Verslaglegging hiervan wordt vervolgens doorgestuurd naar de contactpersoon in Nederland die daarna contact opneemt met de geadopteerde. De zoektocht in een notendop. 

Na onze uitleg over de stichting was het de beurt aan Sander en Wendy. Beide spelen en zingen in een band, wat wij natuurlijk wisten. Enne.. nee heb je… ja kun je krijgen! Op de vraag of ze een muzikale bijdrage wilden leveren zeiden ze beide gelukkig ja! Het resultaat was verpletterend. Zowel het gezamenlijke nummer als het solo-optreden van Sander, een prachtig geschreven lied over zijn biologische moeder, wekte bij velen emoties op.

Onze gastspreker van deze dag was Yudi Hoekstra. Zijn stichting Kind wees Kind doet geweldige projecten voor diverse weeshuizen in Surabaya. Na een hele mooie introductie over de totstandkoming, waarin hij onder andere vertelt over zijn eigen adoptie, gaat hij verder met het uitleggen van de doelen en werkzaamheden van zijn stichting. Bedankt
Yudi voor deze hele inspirerende en duidelijke presentatie over stichting Kind wees Kind!

Als aanvulling op de presentatie van Yudi zongen Sander en zijn vrouw Thea het lied ” Mag ik dan bij jou”. Prachtig gezongen en wederom vol emotie.

De heer Nurwahudi sluit het programma af met een verhaal over zijn jeugd, waarin hij ons gevoel herkent van het missen van familie. De heer Nurwahudi wil graag helpen en biedt aan de volgende bijeenkomst op de Indonesische Ambassade te houden in Den Haag, wat een fantastisch aanbod is! Ontzettend bedankt.. Een mooiere afsluiting konden wij ons niet wensen!

Hierna was het tijd om gezellig te borrelen, ontmoeten en ervaringen te delen.. met als afsluiting voor wie wilde een lekker hapje eten.

Nog vol van alles wat die dag op ons af kwam, kijken we elkaar met een dikke glimlach aan. Ons doel is meer dan bereikt. De reacties zijn overweldigend en hartverwarmend. Ontzettend bedankt dat jullie er waren!

Onze volgende bijeenkomst wat we samen met “Indonesian Adoptees Worldwide” (IAW) organiseren, staat inmiddels gepland en zoals beloofd op de Indonesische Ambassade in Den haag. De datum, 8 oktober! Dus wees er bij, ook deze wil je niet missen!

Hartelijke groet,

Corianne, Ana en Christine!

 

samen