Graag stellen wij ons nieuwe teamlid aan jullie voor: Olvi Jasinta van de Reepe. Olvi heeft als grafisch vormgever de ontwikkeling van de merchandise op zich genomen. Daarnaast heeft ze een Facebookpagina gecreëerd (Lost & Found my roots) waar ervaringen worden uitgewisseld tussen geadopteerden die hun biologische familie hebben gevonden. 🌿

 

Ik ben naar Nederland gekomen toen ik 10 maanden oud was en groeide op in het zuiden van het land met twee biologisch eigen kinderen van mijn adoptie-ouders. In die setting was het voor mij al heel duidelijk dat ik uit een ander land hier ver vandaan kwam. Daarbij kwamen ook de vragen over mijn afkomst. Op 13-jarige leeftijd heb ik voor het eerst een brief aan mijn biologische vader geschreven. Die briefwisseling is vrij snel tot stand gekomen omdat een Nederlandse pastoor die ten tijde van mijn adoptie actief was in Indonesië, zijn netwerk had gevraagd op zoek te gaan naar mijn familie.

Na de brief van mijn vader, ben ik in twee werelden gaan leven. Er kwam veel boosheid en onbegrip naar boven waar ikzelf maar ook mijn omgeving geen raad wisten. Dat resulteerde tot een uithuisplaatsing. Pas toen ik 24 jaar was durfde ik het aan om een rootsreis te maken en mijn familie te ontmoeten.

Inmiddels, 20 jaar later ben ik moeder van twee prachtige kinderen en realiseer ik me dat mijn leven hier in Nederland het leven is wat ik moet leiden. Dat wil niet zeggen dat Indonesië en de familie geen rol meer speelt. Sterker nog, ik probeer elk jaar terug te gaan om hen te ontmoeten omdat ook dat stuk bij mij hoort. Ondanks dat ik ook daar niet de erkenning vind die ik nodig heb, ben ik dankbaar mijn familie te mogen kennen en ik gun iedereen een geslaagde zoektocht.

Afgestaan zijn is een levenslang proces. De complexiteit zorgt vaak voor onbegrip en dat voelt soms eenzaam. De waarheid achter mijn adoptie bleek anders dan me aanvankelijk verteld was. Ondanks dat mijn moeder was overleden en mijn vader niet voor mij wilde zorgen was er familie die destijds wel de zorg wilde opnemen. Mijn adoptie was dus niet nodig geweest.

Mijn drive om iets te willen betekenen voor Stichting Mijn Roots komt voort uit mijn persoonlijke ervaringen die me lang in de weg hebben gezeten. Ik wil dat nu graag ombuigen in iets positiefs. De situatie omarmen en accepteren, want dat is wat overblijft. Stichting mijn Roots doet fantastisch werk en ik voel me vereerd iets te mogen betekenen voor deze organisatie.

Lieve groet, Olvi Jasinta